เรื่องนี้ เหมือนเป็นเรื่องใหญ่.. ในสายตาของคนที่จะต้องสั่งงานนักดนตรีให้ทำงานให้..

เรื่องนี้ เหมือนเป็นเรื่องใหญ่.. ที่กลัวว่า การสื่อสารกับนักดนตรี คือสิ่งที่ยาก

...................

บาง ที อาจเป็นเพราะ เราคิดมากไปก็ได้ มั้งครับ ?

การสนทนากับศิลปิน ย่อมจะต้องทำใจคือการใช้ภาษาจริงหรือ ?

 

ปกติการสื่อสาร นั้น เพียงเรารู้ว่าเราต้องการอะไร ก็จะสามารถบอกสิ่งที่เราต้องการนั้นให้กับคู่สนทนาได้ฉันใด การพูดคุยกับนักดนตรี ก็ไม่ต่างกันหรอกครับ ปัญหาที่เกิดขึ้นบางทีมันมีสาเหตุเพียงสิ่งเดียว

นั่นคือ ...

คน.....

ไม่ใช่ การคุย...

ดังนั้น ปัญหาการสื่อสารจริง ๆ มันจะเกิดจาก

1. ความไม่รู้ของผู้สั่งงาน เพราะกลัวว่าจะพูดผิด ประโยคที่พาลทำให้ไม่เข้าใจเพิ่มขึ้นไปอีกเช่น "ผมก็ไม่รู้จะบอกอย่างไรเหมือนกัน" มันก็เลยตามมา..
   ทางแก้ไข ไม่ใช่การหาความรู้ศัพท์ด้านดนตรีเพิ่มเติม แต่เป็นเรื่องของการหาข้อมูลอ้างอิงมาบอกกล่าวกันมากกว่า เช่น
   เสียงเพลงแบบเคว้งคว้าง บอกอารมณ์ของฉากที่ทำให้น่ากลัว ไม่ต้องเป็นเพลงก็ได้ ไอ้แบบนี้ จริง ๆ บอกไปเป็นภาษาไทยเลยก็ได้.. ไม่จำเป็นต้องหาศัพท์ภาษาอังกฤษมาคุยกันให้ปวดหัวล่ะครับ
   เพลงร็อคเร้าใจ ฟังแล้วสร้างความอึดอัดในฉาก แบบนี้ก็ใช้ได้ ....
   เพราะ เราเป็นคนไทย ภาษาคุยที่ดีที่สุดก็คือภาษาไทย...ไม่ใช่ศัพท์อังกฤษ ที่เราอาจเข้าใจคลาดเคลื่อน แล้วส่งผลทำให้การสั่งงานผิดพลาด..
2. ไม่กล้ายกตัวอย่าง อันนี้เป็นเรื่องใหญ่ เพราะคนสั่งงานบางคน เป็นโรคความจำฝังใจ พอเอาตัวอย่างเพลงมาสั่งงานกับคนทำงานทีไร ก็อยากได้งานที่เหมือนลอกแบบจากตัวอย่างเด๊ะ ๆ.. ซึ่งการปรับทัศนคติตรงนี้แก้ไขได้ยากมาก ถ้าคุณมีตัวเลือก ก็ควรหานักดนตรีที่ทำเพลงตัวอย่างเพลงนั้นมาทำงานให้เลยจะดีที่สุด แต่ถ้าไม่ใช่..
   การยอมรับงานที่ใกล้เคียงในอารมณ์ของเพลง ก็น่าจะเป็นทางออก เพราะต้องเข้าใจว่า งานดนตรี มันต่างจากงานภาพตรงที่ ไม่มีภาพ มองไม่เห็น และ... การทำงานของแต่ละคน จะมีเอกลักษณ์ของตัวเอง ทำใจ..
3. เลือกคนทำงานผิดคน.. ขมขื่นสุด ๆ ครับ การหลับหูหลับตาหานักดนตรีซักคนมาทำงาน แล้วพยายามเขี้ยว.. เข็ญ ให้เขาทำให้ได้อย่างที่เราทำงาน ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้ถนัดที่จะทำงานแบบที่ต้องการเลย..
   ตรงนี้เคยเจอคนจ้างคนนึง ที่พยายามให้ผมทำเพลงมาร์ชทั้งเกม.. โดยที่ผมเองก็บอกไปว่า ผมทำไม่เก่ง เพราะไม่ได้เรียนมาสายนั้น แต่ก็ยังโดนคะยั้นคะยอ ให้ทำออกมาให้ได้.. มันก็ได้งานล่ะครับ แต่มันก็ไม่ได้อย่างที่ต้องการ แล้วจะให้ทำยังไง..

การ คัดเลือกคนทำเพลง จึงเป็นทางออกที่ดี.. ซึ่งผมจะให้แนวทางไว้ดังนี้ครับ

• เพลงทำยากโคตร ๆ ถ้าอยากได้เพลงแบบนี้ ต้องยอมจ่าย เช่น Jazz, Rock, Heavy , Orchestra ทำยากเพราะอะไร ?
  Jazz ยากที่ทักษะของคนเล่นต้องสูงมาก ๆ
  Rock , Heavy ยากที่ทักษะ และการบันทึกเสียงจริง ต้นทุนสูงมาก
  Orchestra ในที่นี้ คนทำต้องมีทักษะเพลงแบบแฟนตาซี่ หรือแบบไอริช คนไทย ทำได้น้อย ใช้เครื่องดนตรีจำนวนมาก
• เพลงทำยาก เช่น เพลง Pop... เพราะต้องคิดเมโลดี้มากมายในเพลง....
• เพลงทำยากนิด ๆ เช่น เพลงแบบผสมผสาน เพราะคนทำจะต้องรู้ทักษะเพลงหลายสไตล์เอามาทำเพลง
• เพลงทำยากน้อยกว่า เช่น เพลงวนเวียน.. Loop ซ้ำมันไปเรื่อย ๆ แบบ Chillout ตอดนิดตอดหน่อย
• เพลงทำง่าย ๆ คือ.. เพลงที่ทำแบบ ขอไปที... เข้าใจนะครับ ?

สรุปคร่าว ๆ คือ การคัดเลือกคนทำเพลง ขึ้นอยู่กับ ต้นทุน.. คนทำ... กล้าจ่าย... ถูกใจกัน.. ซึ่งตรงนี้ ผมอยากให้เข้าใจเรื่องอุปกรณ์ทำงาน ต้นทุน ว่าคนทำจะต้องใช้ หรือเปิดอุปกรณ์ตัวไหน ใช้เครื่องมืออะไรเพื่อมาทำงานให้ล่ะครับ...

ก็ไม่รู้ว่าอยากได้งานแบบไหน ก็ต้องเข้าใจความต้องการของงานตัวเองก่อนล่ะครับ.. จากนั้นก็ใช้ภาษาไทยแบบคนธรรมดา มาคุยกับนักดนตรี ไม่ต้องวิตกว่าจะฟังไม่รู้เรื่อง..

เพราะ..

ถ้าเราคุยกับนักดนตรีด้วยภาษาปกติแล้วไม่เข้าใจ..

ต้อให้คนนั้น เก่งแค่ไหน..

ก็ไม่สามารถทำงานให้เราได้..

 

เสียเวลาเปล่า ๆ..

 

OpenCL คือ GPGPU และ GPGPU คือแนวคิดของการนำ ชิพ graphic มาทำหน้าที่ได้หลากหลาย ไม่จำกัดแค่เพียงใช้ทำ graphic ด้วย api อย่าง DirectX หรือ OpenGL เท่านั้น

 

cpu ก็ใช้ OpenCL ได้เหมือนกัน (แต่ความช้าก็คงรู้กันอยู่)

 

OpenCL จะติดต่อกับ OpenGL ได้เช่น ดึง buffer memory บางอย่างของ OpenGL มาใช้ได้ตรง ๆ

 

ถ้าใครใช้ DirectX ก็รอ MicroSoft ทำ Compute Shader ซึ่งเป็น GPGPU เหมือนกัน จะออกมาใน DirectX11 ซึ่งใช้ได้กับ Windows Vista ขึ้นไปนั่นเอง

 

รูปแบบการเขียน OpenCL ก็จะเหมือน ๆ กับการเขียน Shader คือมีส่วน script กับส่วน kernel

ส่วน kernel ก็คือในส่วน code C/C++ หรือภาษาอื่นที่เราใช้เขียนนั่นแหล่ะ เป็นตัวเรียกใช้งาน script

ส่วน script จะเป็นภาษา script ลักษณะคล้ายกับภาษา C

 

สิ่งที่ต้องความเข้าใจอย่างหนึ่งก็คือ OpenCL จะทำงานรูปแบบขนานเป็นหลัก เพื่อรองรับการประมวลผลแบบขนาน อย่าง graphic การ์ดรุ่นใหม่ ๆ ก็จะมีหลาย pipeline หรือ cpu ก็พวก multi core นั่นล่ะ

เพราะฉะนั้น function ใน script จะเป็นลักษณะคล้าย ๆ อยู่ใน loop

 

ประมาณว่า ปกติเราทำแบบนี้:

for(i=0;i<100;i++) opFunction();

 

แต่ OpenCL เราสั่งว่าจะให้ทำกี่ครั้ง แล้วมันก็จะไปจัดการเองจนเสร็จ ใน function ของ script นั้นก็จะเป็นว่าในแต่ละครั้งเราจะทำอะไรกันไป

 

---------------------

 

เราต้องโหลดอะไรบ้าง:

 

1. MicroSoft Visual C++ เอาเวอร์ชั่นล่าสุดนั่นแหล่ะ รุ่น express ก็ใช้ได้แล้ว

 

2. Driver OpenCL แยกตามค่ายดังนี้:

2.1 nVidia: http://developer.nvidia.com/object/opencl-download.html

2.2 Ati: http://developer.amd.com/gpu/atistreamsdk/pages/default.aspx

2.3 sis: เห็นว่าทำ driver ออกมานะ ใครใช้อยู่ลองหาดู - -

ณ. ตอนนี้มีอยู่ 3 เจ้านี้ หากใครใช้เจ้าอื่นเช่น intel ก็ให้โหลด driver ของ Ati มาใช้แทนได้ โดยจะทำงานผ่าน cpu แทน (แก้ขัดไปก่อน)

 

3. คู่มือและอื่น ๆ จากเว็บ official:  http://www.khronos.org/opencl/

ก็จะมีพวก คู่มือการใช้, การ์ดสรุปฟังชั่น (เหมือนการ์ดสรุปสูตร ของ ม. ปลาย เตรียมเอ็นท์ประมาณนั้น - -) ไฟล์ include  (อันนี้ไม่ต้องโหลดก็ได้ ใน driver ที่โหลดมาก็มี) และอื่น ๆ ก็เลือกโหลดตามชอบใจ และ version ของ OpenCL ตอนนี้ยังไม่นิ่ง ดังนั้นในเว็บจะ update ver ใหม่มาเรื่อย ๆ ให้เราหมั่นเข้าไปดู

 

4. โปรแกรม GPU Caps Viewer อันนี้ไม่จำเป็นต้องโหลดก็ได้ แต่ก็มีประโยชน์มาก ไว้สำหรับดูข้อมูลต่าง ๆ เพราะฉะนั้นก็โหลดมาดูไว้ดีกว่า: http://www.ozone3d.net/gpu_caps_viewer/?from-gpu-caps-viewer

 

---------------------

 

ก็เขียนสั้น ๆ เชิง ๆ สรุป ก็คงเข้าใจกันนะครับ จากที่ใช้ ๆ มาของ Ati ณ. ตอนนี้จะสมบูรณ์กว่า nVidia อยู่เหมือนกัน ตรงการเชื่อมต่อกับ OpenGL ที่ nVidia ยังไม่ทำรองรับเลย ก็ต้องหมั่นเข้าไปดู update driver เสมอ ๆ อีกเช่นกัน

 

ตอนที่ 2 จะมาเมื่อไหร่ไม่รู้ ใครไม่อยากรอก็ลองดูกันไปได้เลย ได้อะไรยังไงก็มาเขียนต่อไปเลยก็ได้น่ะ :P

 

ไปเจอมาจากบอร์ด TIGsource เป็นเวบที่กรองภาพแล้วทำให้เราเห็นว่า ถ้าคนตาบอดสีมาดูเวบเพจนี้แล้วเค้าจะเห็นเป็นยังไง  สำหรับคนทำเกมอย่างเราก็สามารถนำ URL ภาพจากเกมของเราใส่เข้าไปได้นะครับ  ：）

 

http://colorfilter.wickline.org/

 

พอดีมันสั้นๆ เลยไม่อยากเขียนเ็ป็นเพจ เหอๆ

Entry นี้เกิดขึ้นมาเนื่องด้วยจากตัวกระผมกำลังจะเข้าไปสมัครเกมออนไลน์เกมหนึ่ง แต่ว่าใช้วิธีการ Activate Account เอา ซึ่งผมก็จำ Main ID และ Password ไม่ได้ เลยเข้าไปยังหน้า "ลืมรหัสผ่าน"

ซึ่งปรากฏคือ ผมกรอกข้อมูลเพื่อขอรับรหัสผ่านทางอีเมล์ที่ลงทะเบียนเอาไว้กับเวบไซต์ และได้ "รหัสผ่านสดๆ" ที่สมัครเอาไว้เลย

ระบบการ retrieve password หลายเวบไซต์ รวมถึงระบบสมาชิกส่วนใหญ่บนอินเตอร์เนต ได้เลิกใช้ ไปแล้วครับ เนื่องจากความปลอดภัยของข้อมูลสมาชิกนั้นต่ำมาก เนื่องจากระบบฐานข้อมูลสมาชิก ต้องเก็บรหัสผ่านที่มนุษย์เข้าใจได้ หรือ ต้องมีโปรแกรมถอดรหัสผ่านอยู่ในเวบไซต์ด้วย

ถ้าหากเกิดโปรแกรมหรือ script บน web , api หรือ third-party application มีการรั่วไหลของ field ข้อมูลนี้ออกไป จะสร้างความเสียหายให้กับระบบสมาชิกและกระทบต่อสิทธิส่วนบุคคลของผู้อื่นได้ (เช่นการเข้าไปเปิดข้อมูลที่ผู้ใช้คนนั้นขอสงวนให้ปกปิดไว้ ตัวอย่างเช่น E-Mail จริง , ปีเกิด หรือ ที่อยู่สำหรับติดต่อกับเวบไซต์เท่านั้น)

ปัจจุบัน ระบบสมาชิกที่ใช้กันแพร่หลายจะเป็นระบบ reset password via registered e-mail (ล้างรหัสผ่านใหม่ผ่านทางอีเมล์ที่ใช้สมัคร) เมื่อ click link ใน e-mail แล้วจะเข้าสู่ขั้นตอนการ "กำหนดรหัสผ่านใหม่"

รูปแบบที่เห็นทั่วไปของระบบ reset password
1. สอบถามข้อมูลของสมาชิกโดยสังเขป - อาจจะใช้ E-Mail , Birthday , Hint & Answer เป็นตัวถาม
2. ใช้ระบบ Account ที่เกี่ยวข้อง - ที่ผมเห็นตอนนี้ก็เป็น Windows Live! ID และ Open Source หลายๆตัว ที่คุณสามารถจะขอร้องให้ดำเนินการ reset password ส่งผ่านทาง Private Message หรือ E-Mail ที่มีการ link กัน

ในเมื่อเราตัดการเก็บรหัสผ่านที่ยังไม่ได้เข้ารหัสได้แล้ว ก็ควรจะมาดูเรื่องการจัดเก็บรหัสผ่านกันบ้าง

ลักษณะการเก็บ password ที่ดี
1. ไม่สามารถเข้ารหัสได้โดยตรง เช่น md5(password) , sha(password) ก่อนที่จะเข้ารหัส ควรจะพ่วงเอาข้อมูลบางชนิดที่เป็น unique เข้าไปด้วยเช่นหมายเลขสมาชิก หรือ ชื่อบัญชี หรือคุณจะใช้วิธีการเข้ารหัสซ้อนอีกชั้น แต่วิธีนี้ไม่แนะนำให้ทำเพราะจะทำให้เครื่อง server ทำงานหนักเกินไป
2. พยายามเตือนให้สมาชิกตั้ง password ที่มีความแข็งแรงสูง เช่น ตัวอักษร + สัญลักษณ์บางตัว + ตัวเลข + ยาวพอสมควร
3. ไม่สามารถถอดรหัสออกมาได้เลย แต่ถ้าหากคุณต้องการจะตรวจสอบ password ให้ใช้วิธีการเข้ารหัสไปเทียบหรือใช้ระบบ session จัดเก็บเป็นช่วงๆเวลา เพื่อไม่ให้คนอื่นสามารถเอาข้อมูลจำพวก temporary password file หรือ cookie ไปถอดรหัส หรือนำไปใช้โดยตรงได้

ผู้บริหารเวบ หรือเจ้าของโครงการ "หลายๆคน" อาจจะมองไปยังกลุ่มเด็กๆที่อาจจะรำคาญขั้นตอนที่ยุ่งยาก เลยยังต้องใช้การ retrieve password อยู่ แต่ถ้ามาคิดในมุมกลับ ผมว่าถ้าเด็กอยากเล่นเกมจริงๆนะ เขาก็ต้องหาวิธีทำให้ได้ ID คืนได้อยู่แล้ว ไม่ว่าขั้นตอนของระบบจะยุ่งยากแค่ไหนก็เถอะ (แลกกับความปลอดภัย)

ที่มา

อ่านข่าวกับความเห็นดูนะครับ

คิดว่าคงเป็นข่าวที่หลาย ๆ คนรอ เพราะคิดอยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้

เกมที่ใส่ความรุนแรงเข้าไปมาก ๆ นั้นสนุกครับ

แต่ออกมาหลาย ๆ ภาคเข้าก็เบื่อกันง่าย ๆ

คุณค่าของเกมที่แ่ต่ละบริษัททำ มันมีระยะเวลาของมัน

ยุคสมัยของเกมที่ต้องโหดมาก ๆ รุนแรงมาก ๆ นั้น

กำลังจะจบลงอย่างไม่ต้องเลี่ยง

ลองมองย้อนกลับไปถึงเกมที่มีความรุนแรงระดับปกติ ๆ ในสมัยก่อนยุคนี้

แต่ละเกมยังคงเล่นกันสนุกสนาน เพราะผู้ออกแบบสร้างเหตุการณ์สมมติให้มันไกลตัวผู้เล่นมาก ๆ

อย่างเช่นเกมทหารยิงกัน หรือการสู้รบของมอนสเตอร์สองเผ่า ไปจนถึงการกวาดล้างเอเลี่ยนต่างดาว ฯลฯ

เกมพวกนั้นก็ถูกวิำพากษ์ในเรื่องของความรุนแรง แต่ก็เป็นที่ยอมรับในหมู่ผู้เล่นมายาวนาน

ในกรณีของ GTA ที่มีความรุนแรงในระดับ "เลียนแบบได้" จึงถือว่าผิดกฎการทำเกม

ตัวเกมสามารถทำกำไรให้กับผู้สร้างอย่างมหาศาล

แต่ก็แลกกับชีวิตของคนที่มีปัญหาในการเลี้ยงดู และผู้เคราะห์ร้าย

แลกกับการเข้าช่วยเหลือปกป้องจากนักเล่นเกมว่ามันเป็นเกมเท่านั้น

สื่อประโคมว่าเลวเท่าไหร่ เกมก็ยิ่งขายดี

จึงทำให้มีภาคต่อออกมามากมาย

มาจนวันนี่ เริ่มขาดทุนแล้ว

--------

ไปดูเรื่องเกมลามกก็ได้ครับ

อย่างซีรี่ "ลาร์รี่" ที่ออกมาชุดใหญ่ในสมัยก่อนนั้น

ก็ขายได้ในช่วงแรก ๆ เท่านั้นเอง

เทียบกับประเทศญี่ปุ่น ที่ปัจจุบันนั้นยังมีเกมลามกออกมาเพียบ

คำตอบของมันก็คือเรื่องของ วัฒนธรรม ที่ไม่เหมือนกัน

------------------

แต่กรณีเกมที่ใช้ความรุนแรงจากสังคมมาทำนั้น

ไม่ใช่วัฒนธรรมของประเทศไหน ๆ เลย

มันจึงมีอายุอยู่ได้ไม่นานครับ

ถ้าให้เทียบกับฮีโร่ที่ต้องออกไปต่อสู้

มันคือความฝันของเด็ก ๆ ที่อยากได้ัรับการยอมรับ

เกมอย่าง GTA จึงเป็นเกมระดับสูง แต่แนวคิดสร้างระดับสวะ

ที่กำลังจะหายไปจากตลาดเกม

เร็ว ๆ นี้...

 

และคงมีเกมใหม่แนวเดียวกัน ออกมาตายแบบอายุสั้นกว่ามาก

ต่อไป และต่อ ๆ ไป